vikeby skrev:
Audiophile-Arve skrev:
Tykkjer det er interessant det Grumpy skriv om debatt. Men eg trur eg avstår frå å utdjupe avsporinga, det har gått litt langt no.
Så til Lyra; kva konkurrentar har de høyrt? Har endå ikkje fått høyre ZYX av noko slag, men har vore bort i ein del andre høgkvalitetspickupar, som prismessig ligg i same gate, men som eigentleg ikkje er konkurrentar, då dei tydeleg har heilt andre prioriteringar når det gjeld lydattgjevinga. Døme: Dynavector, Benz og Ortofon. Dyre nok, men heilt annleis enn Lyra...eller?
Det er mulig jeg er litt på glattisen her, men jeg er ikke sikker på om jeg forstår foregående innlegg.
1. Mener du (Arve) på ramme alvor at Lyra sine pickuper er i en særstilling? Ingen over ingen ved siden? Det kan kanskje ha noe å si for valg av pickup, hvilken type lydgjengivelse man vil ha.
2. Jeg synes "hva er best" diskusjoner blir litt meningsløse, da det etter min mening ikke er noen fasit på dette.
3. Dersom man har funnet frem til noe som man synes er bra så er det vel greit at man kan si:"Dette er akkurat den lyden jeg vil ha"
4. Om dette så skurrer litt i andres ører, hva så?
Mvh
Tore
1. Du minforstår nok litt her. Dei Lyra-picukpane eg har høyrt, har vore svært gode. På mange måtar; utmerka romoppleving, flott frekvensgong (særleg bassen) og god dynamisk nyanseringsevne. Men det er andre pickupar som også er gode. Dei har likevel andre "signaturar" enn Lyra, og er såleis unike, dei også. Pickupar i denne prisklassen har ein tendens til å ha storarta eigenskapar (det skulle vel berre mangle, elles ville nok folk kjøpe billegare alternativ om dei var like "gode"...), men kvar sine tilhengjarar. Eg har for eigen del vanskeleg å bestemme meg. Det har så langt ført til at eg har eit "smykkeskrin" med pickupar av det noko rimelegare slaget, som kan setjast på etter kva humør eg er i, kva musikk som skal spelast osb. Eg finn det lettare enn å bestemme meg for ein pickup som skal fikse absolutt alle sider ved lydattgjevinga.
Alle pickupar er såleis i ei "særstilling", etter mitt syn. Og dei favorittane eg nemnte har absolutt sterke sider:
Ortofon MC 7500 - utruleg oppløyst og detaljrik, grev som ein arkeolog ut av rillene det meste (men treng ein stepup av det usannsynleg gode, støysvake slaget)
Dynavector Te Kaitora Rua, XX2, ulike...eg likte Kaitora veldig godt, heilt til eg fekk prøve xx2 sine eigenskapar når det gjeld attgjeving av rockefotmusikk...endå betre (vel, kanskje - pickupen eg testar på for tida har ikkje gått meir enn 40 timar så langt, og Håvar seier at dei treng over 100...)
Benz LP: alt blir så vakkert med denne pickupen. Balsam, sjølv når ein spelar Shostakovich (vel, kanskje ikkje akkurat han, men andre, ikkje fullt så agressive russarar vert innsmigrande. Gjer ein like stor jobb for klassisk musikk som Sir Thomas Beecham gjorde....
Sånn kan ein halde på...
2. Akkurat! Og ein god skribent fokuserer på dei beste eigenskapane til produktet som prøvast ut, men unnlet ikkje å nemne dei dårlege sidene. Men det er han med lommeboka som må ta avgjerda. At eg likar ein Dynavector noko betre enn ein Benz kan kanskje vere tilfellet, men det er likevel veldig mange grunnar til at eg heller vil spandere på meg ein Ace enn ein Te Kaitora....
3. Dette er kjerna i hifi-hobbyen, eigentleg...
4. Så lenge ein held kjeft og lever lukkeleg i si vesle boble, er dette kjempefint. Eg hadde det sånn ein gong. Så fekk eg høyre noko som var eintydig og klart betre på veldig mange måtar. Då forstod eg at anlegget mitt burde seljast, og at eg burde investere i noko nytt (Moving Coil-pickup, tangentialarm, rørforsterkarar og elektrostatar...) Men hadde eg ikkje høyrt anna, hadde eg kanskje slått meg til tåls med at IMF var "best"....horisonten har det med å utvide seg. Og det kan sjølvsagt verte dyrt. Det er mykje billegare å halde seg til sin lest. Uansett, vi menneske vil alltid rettferdiggjere våre val, og finne stadig nye grunnar til å bruke pengane på hobbyen vår....